lunaop.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

    Stichting Personal Service Dogs is een instituut wat hulphonden opleidt voor mensen met een motorische handicap. Luna is een Personal Service Dog. Zij wordt momenteel opgeleid als hulphond om aals maatje, hulp en enorme vriend mee te gaan naast een gehandicapte. Dat dit van onschatbare waarde is hopen wij duidelijk te maken door middel van deze weblog.
    Wilt u meer informatie? Klik dan op de banner om op de website van Service Dogs te komen. 

    ~~Iedereen die meewerkt aan deze weblog~~ 
     

     

      
    Laatste artikelen
     
    Aangezien de weblog bij Luna hoort en niet bij mij is de tijd aangebroken om lunaop.punt.nl los te laten. De gezamenlijke verhalen van Luna en mij staan in het archief. De verhalen heb ik met plezier en een knipoog geschreven.
     
    Met pijn in het hart heb ik Luna los gelaten, en daarbij doet het ook een beetje pijn om deze weblog los te laten welke ik met veel plezier namens Luna heb geschreven. Het volgende malle mens van Luna wens ik net zo veel plezier en gein toe met Luna als ik. En misschien dat hij/zij dan ook hier leuke verhalen over Luna bij gaat houden.

    ~~Met veel groeten, Francine~~
     
    Lees meer...
     
    Voor kort zal ik me even introduceren bij het lezend publiek van deze punt. Mijn naam is Luna en ik ben geboren op 11 december 2005 en ik ben een kruising labrador-Friese Stabij. Mijn schofthoogte is 42 cm, en daarmee ben ik de kleinste hulphond momenteel die uit de stal van Servicedogs komt.
    Werken kan ik als de beste want ik ben superslim geboren. Samen met twee zussen Yunah en Luca ben ik in opleiding gegaan bij ServiceDogs waar we de opleiding met vlag en wimpel zijn doorgekomen.
     
    Inmiddels ben ik te slim om hulphond te zijn. Te slim? Ja, te slim kan dus ook. Ze hebben mij afgekeurd als hulphond omdat ik te veel weet. Ja, dat kan ook gebeuren dat je te veel weet en dus een beetje te ondeugend bent om hulphond te zijn. Ik heb een nieuw huis, en daar voel ik mij kiplekker. Ben  daar ook heel ondeugend, maar dat vinden ze daar geen enkel probleem.
     
    ~~Veel leesplezier, LUNA~~ 
    Lees meer...
    Gisteren is Luna verhuisd naar Nel en Harry. Ze stapte bij Markus achter in de taxi op weg naar Nel en Harry. Geregeld had ik met Luna discussie over bepaalde zaken. Soms kwamen Luna en ik er gewoon niet samen uit. Luna en ik hebben altijd wat kleinere en grotere probleempjes gehad samen. Veel probleempjes hebben we overwonnen, en een paar niet. Luna en ik komen er wel, maar alleen niet samen. Het is beter voor mij en Luna. Het was gewoon net niet het perfecte Klick-Brokje effect voor op de lange termijn.



    En ik? Ik zit nu even hulphond-, en LUNA-loos thuis. En nu na de eerste dag valt het mij wat lastiger dan ik verwacht had. Het is een beetje vreemd, en geregeld roep ik nog Luna door het huis heen. Gewoon omdat ik haar nodig heb voor de één of andere klus. Geregeld luister ik om te signaleren waar ze is. Een gewoonte die iedere hondenbezitter kent. Dat zal nog wel een paar dagen duren denk ik zo. Het is vreemd leeg hier in huis. Verstand en gevoel zijn het nog niet altijd met elkaar eens.

    Wat betreft mij en een hulphond. Ach, dat komt ook wel weer goed. We gaan gewoon in samenwerking met ServiceDogs kijken en zoeken naar een geschikte hond. Voor de komende tijd ga ik afkicken van LUNA, en opladen voor een nieuw avontuur. Het uizicht naar een nieuw Klick-Brokje effect maakt een boel goed voor nu.
     
    ~~Francine~~
     

     
    Lees meer...
    Ja, het was zo ver. Ik mocht mee naar de dokter. Nou ja, de assistente van de dokter. Francine kreeg een griepprik. Ik dacht meteen dat er allemaal heftige dingen gingen gebeuren net zoals bij de tandarts. Helaas moest ik alleen de jas uit trekken en daarna deed die assistente iets. Daarna deed Francine haar jas aan en stonden we weer buiten. En echt waar, ik vond er niets aan. Het was echt geen stoer avontuur voor een hulphond in ieder geval.
     
    Daarna moest ik uit wandelen door het dorp. Bij WIBRA hebben we de posters gehaald waar de zus van Francine op staat. Die zijn  nu van de ramen, dus nu hebben we de posters in huis. En nu? Nu ben ik moe en slaap ik lekker in mijn bench. 
    Lees meer...
    Wat mij nou weer is overkomen zeg. Heb gehoord dat Francine gaat overwegen om voor mij een riem van staaldraad te kopen. Afgelopen vrijdag had ik een nieuwe blauwe helemaal doorgehapperdehapt toen ik onder te tafel lag. Francine was in gesprek en ik wilde de rest van het vertrek ook wel even verkennen. Nou ja, dat was snel voor elkaar gehapt want ik ben daar goed in. Francine zag mij lopen, trok aan de riem maar ik was al los. Nou ja, de maandag (gisteren dus) hadden we weer een gesprek in hetzelfde vertrek. En je raadt het misschien al....
     
    Dus nu overweegt Francine om voor mij een riem van staaldraad te kopen. Nou ja, in ieder geval ga ik nu aan een touw als ik de andere riemen ook kapot happerdehap want ze blijft niet bezig zegt ze. Owww, en ik kreeg ook al geen aandacht na die acties want ze knoopte de boel gewoon vast en ging gewoon door met bladiebladiebladiebla. Alleen ik heb een happerdehapvoorkeur, en dat is af en toe een beetje vreemd zegt het malle mens. 
    Lees meer...
     
     
    Soms dan weet ik het eventjes niet meer.
    Komt er een mevrouw om schoon te maken.
    Baas lag nog in bed en ik in mijn bench.
    Na heel lang wachten kwam er een helpmens voor mijn baas.
    Na de koffie en het ontbijt werd ik uitgelaten.
    Het bed werd opgemaakt en baas zit nu even rechtop.
     
    SORRY, maar ik weet het eventjes niet.
    Heb mijn kleedje gepakt en heb maar een hoekje gezocht.
     
    Vanmiddag gaan we even weg zegt de baas.
    Zou leuk zijn want ik wil wel even in beweging.
     
    ~~LUNA~~ 
    Lees meer...
    Het is hier ook altijd wat. Sinds ik bij Francine woon is er iedere keer wel iets mis met haar. Gelukkig ben ik niet snel van slag en weet ik dat het niet door mij komt. Anders zou ik er depresief van kunnen worden, en dat is voor kleine zwarte slimme hulphondjes niet gezond. Maar goed, ze heeft dus iedere keer iets aan het lijf. Net als het lekker gaat dan gaat het ook weer een poosje minder. Vorige week was ik dus mee naar de tandarts toe. Dinsdag moest ik thuis blijven. Mocht niet mee naar de kaakchirurg toe. Nou ja, toen kwam ze thuis met Douweoss en Nick. Was best leuk. De verstandkies was er uit, en dus verwachtte ik dat ze weer snel normaal gaat doen. Maar dat is niet helemaal het geval want ze heeft behoorlijk last van haar klutsende klus zoals ze het zelf noemt. Nou ja, we liggen dus veel op bed en ik help haar uitmuntend. Hier volgt een fotoverslag:
     
     
     
    Het eerste wat ik deed was een hapje uit een deken nemen. 
     
    Smaakte niet lekker, dus hield ik er maar mee op.
     
     
     
    Even goed kijken hoe de ogen staan en of ze niet net doet alsof ze pijn heeft.
     
     
     
    Ja, het is echt foute boel, dus dan weet ik dat ook weer....
    zucht.... 
     
     
     
    Dan ga ik maar de wacht houden als ze slaapt.
    Met zo'n lichtgevende halsband ben ik nog angstaanjagender dan normaal.
    Echt een vet kado die halsband!!
     
     
     
    Ben je eindelijk wakker?
    Ja, dan gooi je dat bot maar even, ik wil wel in beweging nu. 
     
     
     
     Nou ja, ze gooit niet met een bot.
    Het is echt vreselijk, maar leg me er maar bij neer.
    Er komen vast wel weer betere tijden.
     Maar toch ligt dat bed wel heel lekker.... 
     
    ~~LUNA~~ 
    Lees meer...
    Francine heeft een schilderij gemaakt. Een heel groot schilderij. Ze is er mee begonnen toen Ebor nog hier woonde. Ze is er mee doorgegaan 1 keer per week. En dat net zo lang tot het af kwam. Ze is er mee begonnen in november vorig jaar, toen niemand wist dat ik hier zou gaan logeren voor altijd en altijd en altijd. Toen op een mooie dag bedacht ze dat ze een groot schilderij wilde maken voor de muur bij de eettafel. Dus op die mooie dag is ze daar mee begonnen.
     
    Bijna een jaar is ze er mee bezig geweest, en net voor dat we op vakantie gingen was het schilderij klaar. Op 7 september om precies te zijn was Francine klaar met het geweldige mooie schilderij. Al die tijd dat wij op vakantie waren heeft het schilderij nog daar gehangen waar ze hem gemaakt heeft. Op 1 oktober heeft ze hem mee naar huis genomen, en nu hangt het schilderij dus hier in huis boven de eettafel.
     
    Francine's Vissen 
     
    Sinds februari van dit jaar logeer ik dus voor altijd en altijd bij Francine. De eerste keer dat ik mee ging met Francine in de taxi was ze al bezig met dit schilderij. Het werd op een ezel gezet, en ik werd onder de ezel geparkeerd. Sinds die dag heb ik dus iedere keer onder de ezel gelegen terwijl Francine aan het schilderen was. Vanaf die dag was ik er bij en heb ik alles meegemaakt. Met mijn eigen ogen heb ik gezien hoe het doek van kleuren veranderde, vissen hun kleur kregen. Ik hoorde Francine mopperen als het niet goed ging en tevreden knorren als het lekker liep. Heb gezien hoe de vissen eerst op dracula's leken en later vissen werden. Tja, als hulphond ben je overal bij en maak je alles mee.
    Lees meer...
     
     
     Francine heeft een hobby.
    Zo heb ik model gestaan, en dit kwam er uit.
    ik vind het heel grappig gemaakt.
    Een echte banner met mijn kop er op!! 
     
    Ze heeft van de week ook een foto gemaakt.
    Dat vond zij grappig.
     
     
     
    Wat vind jij d'r van? 
    Lees meer...
    Helaas heb ik het nog niet eerder kunnen vertellen, maar k heb weer wat beleeft afgelopen week. Natuurlijk ben ik dinsdag bij de kapper geweest waar ik gezien heb hoe Francine d'r haarkleur is veranderd in iets blonds. Alleen dat al was een hele belevenis op zich.
     
    Woensdag was een vrij normale dag van uitslapen, Activiteitencentrum, taxiritje, boodschappen doen, helpmensen in huis, slapen in mijn verschrikkelijke grijze mand. Francine wilde mij in de avond in de bench stoppen om te gaan sporten dus ik had op tijd eten gekregen. Nadat ze zelf gegegetn keek ze moeilijk en ging dus niet sporten. Ze parkeerde zich zelf achter de pc met een kop koffie, en dat was het wel zo'n beetje. Verbaast probeerde ik haar nog het huis uit te zetten maar dat ging echt niet door. In plaats daar van moest ik op tijd plassen en poepen van d'r en parkeerde ze zichzelf op bed. Nou ja, ik heb me er maar bij geparkeerd en vroeg me af wat er nu aan de hand was. Heb maar extra lief tegen d'r gedaan die avond, maar mocht niet op haar voeten blijven slapen die nacht.
    Sinds woensdagnacht mag ik helemaal niet meet op bed komen als het malle mens slaapt. Ik moet in mijn bench slapen omdat ze last van haar voeten heeft zegt ze. Ondertussen weet ik wel beter hoor, ik ben niet gek! Gelukkig heb ik geen problemen met slapen in mijn bench. Ze heeft mazzel dat ik daar een gemakkelijke hond ben. Toch vind ik het wel fijn als ik er de volgende ochtend weer uit mag. Dat laatse komt omdat ik echt een feestbeest ben en ook graag hulpvaardig wil zijn voor het malle mens.
     
    Maar goed, ik was bij de nacht van woensdag gebleven. Midden in de nacht kwam er nog twee keer een helpmens binnen. Dat gebeurt normaal gesproken zo af en toe 1 keer per nacht, maar deze keer dus twee keer. Dus ik had niet al te goed geslapen. Vroeg in de morgen kwam er al weer een helpmens en ging Francine opstaan in plaats van uitslapen. Gingen we weg of zo? Nou nee, dat niet maar ze wilde niet langer in bed blijven liggen. Dus na dat ze gewassen in schone kleren zat kreunde ze wat, nam wat pillen en jaaaaaaaaaaaaaaaaaa zeg. Ik moest al weer plassen en poepen van d'r. En dat allemaal voor negen uur in de ochtend. Dat ben ik niet gewend, dus ik deed alsof ik heel erg moe was en niets wilde. Alleen daar trapte ze niet in. Nou ja, ik ben maar mee gegaan en vond het best lekker buiten. Na een lekkere wandeling kreeg ik brokken en ben daarna in slaap gevallen. Toen ik sliep heeft Francine de telefoon gepakt. Ze belde wat af en deed bladiebladiebla in dat ding. Zelf had ik niet geluisterd want ik was gewoon lui op dat moment.
     
    De rest van de ochtend heb ik nog wat klusjes gedaan voor Francine en deed ze niet veel bijzonders. In de middag gingen we uit wandelen. Ik lopend en Francine zittend inde scootmobiel. We gingen naar het AC toe hier in het dorp. Onderweg ging de mobiel af. Maar omdat Francine niet één van de snelste is wat betreft het opnemen van die mobiel en zo was er een bericht ingesproken op het anwoordmachine van die mobiel. Eindelijk aangekomen op het AC pakte Francine een bakkie water voor mij. Pakte de mobiel en deed bladiebladiebla en hing toen op. Ik dacht verder te tukken voor een poosje, maar nee hoor. Ze deed bladiebladiebla daarzo. deed nog wat stomme dingen trok haar jas aan en we gingen weg.
     
    Nou ik heb me al die tijd af lopen vragen waar we heen gingen. bij aankomst leek het dacht ik dat we bij de dierenarts waren. Maar dat was niet zo. Toch liepen er wat mensen rond in witte kleren en mondkapjes. Dus ik wilde al mijn waffel open trekken bij de eerste de beste die ik zag. Echter was Francine mij voor en vertelde mij niet bepaald zachtzinnig dat ik mijn kop diende te houden. Ik was zo onder de indruk van d'r dat ik niet veel meer heb verteld. In plaats daarvan heb ik al mijn vrouweleijke charmes in de strijd geworpen en me knufflig opgesteld. Dat viel goed in de smaak en ga ik een volgende keer weer doen.
     
    Nou ja, we gingen eerst een poosje in de wachtkamer zitten. Ik lag te liggen en Francine zat te lezen. Nou ik vond het maar verdomd saai en dat wilde ik ze laten weten ook door de jas van de buurvrouw proberen uit te trekken. Mocht niet van Francine en toen ben ik dus maar weer gaan liggen tot er echt iets zou gaan gebeuren. Na een kwartier had ik de moed al opgegeven en dacht dat het echt niet meer spannend zou gaan worden. Francine verzekerde mij van het tegenovergestelde, maar ik moest het eerst nog wel eens zien.
     
    Nou goed, na een kwarttier kwam iemand ons ophalen. Ik dacht dat de stoel die op en neer ging en omhoog en omlaag ging voor mij bedoeld was. Helaas mocht ik op de grond plaatsnemen en vandaaruit goed opletten. Francine ging dus op die tafel liggen. Toen ze haar mond open deed dacht ik dat hetwas om iets te zeggen. Nou, dat was niet zo. De mevrouw keek in haar mond en had het over een kies. Het woord 'kies'had ik al vaker horen vallen sinds de avond er voor, maar had er geen aandacht aan geschonken. Mmm, nu ging ik beter opletten en sprong op de voeten van Francine. Vond dat ik het ook wilde zien, maar werd er met de zelfde vaart afgebonjourd.
     
    Daarna ging die mevrouw een apparaat klaar maken. Ik werd aan de stoel vastgebonden en kon nog net om het hoekje kijken wat er gebeurde. Francine haar hoofd ging in een machine. Nou toen ging ik toch wel even grommen hoor. Ik vond het wel heel vreemd dit. Van die mevrouw moest ik ook al mijn kop houden. Dat deed ik wel, maar ik vertrouwdede boel niet. Toen die machine klaar was bleek dat Francine niet was opgevroten maar op de foto gezet was. Dat kan toch ook op een normale manier dacht ik, maar iets met röntgen was het. Owwww....dat heb ik zelf ook een keer gehad, maar toen heb ik geslapen. Was om mijn heuepen op de foto te zetten. Nou ja, Francine was er wakker bij voor zover dat mogelijk was.
     
    Nou ja, de foto werd bekene en het woord kaakchirurg viel. De man in het wit heeft ook nog naar de foto gekeken en inderdaad viel het woord kaakchirurg en verstandkies. De mevrouw ging bladiebladiebla doen met het ziekenhuis door een telefoon. Er is een afspreek gemaakt voor Francine haar verstandskies bij de kaakchirurg. Dinsdag of zo iets. En ik mag ook mee hadden ze gezegd. Nou ja, dat wil ik niet meemaken eigenlijk. Dit was voor mij allemaal eigenlijk al spannend genoeg. Dus die kaakchirurg daar wil ik niet naartoe als het niet hoeft. Dus ik heb even geregeld dat ik in de bench blijf  dinsdag en dat er andere hulptroepen komen om Francine te begeleiden bij de kaakchirurg. Het is niet zo dat ik mij niet kan gedragen, maar ik wil graag weten wat er gebeurd. Dat is niet erg normaal gesproken, maar als Francine mij niet kan commanderen omdat haar waffel vol met spullen van de kaakchirurg zit lijkt mij dat geen goed idee.
     
    Wel heb ik donderdag mijn ogen uitgekeken bij de tandarts waarvan ik dacht dat het een dierendokter was. Gelukkig was dat niet het geval. Ik hoefde dus geen prikken en dingen. Wel mocht ik tussen het wachten door ook mijn gaatje in mijn tand laten zien. Gelukkig was dat niet zo erg volgends die mijnheer en hoeft daar nog niets aan te gebeuren zolang ik er geen last van heb. Dat malle mens moest vertellen van mijn gaatje namelijk!!!
     
    Maar goed na heel wat uitleg heb ik begrepen dat Francine dus erg veel pijn heeft gekregen woensdag van haar verstandskies. Daarom wilde ze niet gaan sporten en gingen we dus naar de tandarts en zo. Het was dus een heel avontuur want ik had alles verwacht donderdag, maar geen tandarts voor mensen. Nu ik weet hoe het daar gaat en ik me zo netjes gedragen heb mag ik de volgende keer weer mee als Francine daar heen moet. Ze vonden me namelijk heel erg leuk en heel lief. En dat ik even wilde laten weten dat ik het één en ander een beetje vreemd vond dat was helemaal niet erg want ik hield wel mijn waffel toen ze me dat vertelden. Jaja, als hulphond maak je heel veel mee zo af en toe.... 
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl